Yeni cilalı, sen kokan masada
Şiire oturdum.
Yüzlerce binlerce şiir yazdım,
Hiçbirinde sen yoktun.
Buruşturdum,
Çöp kovasına attım.
Bir daha yazdım,
Bir daha buruşturdum.
Yine yazdım,
Yine yoktun,
Yine attım.
Son kez oturdum şiire.
Dizdim dizeleri sarı kağıda,
Okudum.
Sen yine yoktun ve
Buruşturup kendimi
Çöpe attım!
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
