Daha ne olsun!
Seni ıssızlığıma yazdım
Düşler ötesi diyarımda gizdin
Koklamaya kıyamadığım
Koparamadığım
Dokunamadığım
Dağ göllerimde açan Nergis’tin
Seni çerçeveme sığdıramadım
Dokuyamadım yaşam tezgahımda
Gökkuşağımdın renklerime binlerce renk kattığın
Uçup giden martılarla haber saldığım
Okyanusumdun damlacıklarımın karıştığı
Bir kum tanesiydim, kumsallarında
Arıların yaptığı baldın tadın damağımda
Nerde olsam sırtını hiç çevirmeyen ayçiçeğimdin
Kelimelere kilitleyemiyorum seni, taşıyorsun
Sen bende beni aşıyorsun
Tenimin her zerresinde
Ruhumun en doruğunda
Mabet kurmuş
Beni yok etmiş, sen yaşıyorsun
Daha ne olsun!
