1.Bölüm ENSEMDEKİ SES
Ev sessizdi. Kapılar kilitliydi. Elara evde tekti. Ya da öyle olmalıydı. Kalktı. Bir bardak su içti. Yüzünü yıkamak için tuvalete gitti. Aynadaki garip gülümsemeyi o an fark etti.“Yine başladın.”Mara’nın sesi kıkırdayarak yankılandı. Elara bu sefer yalnızca lavaboya baktı. Ne aynaya baktı ne de Mara’ya. Çünkü aynaya bakarsa kendini değil, onu göreceğini biliyordu.Mara’yı duymamış gibi yaparak odasına geçti. “Beni görmezden gelemezsin. Sana bunu daha önce de söyledim.” Elara aklını kaçırmak üzereydi. Gerçek değildi. Emin olmalıydı.Ama gün geçtikçe bunu kendine söylemek zorlaşıyordu. Uykusuzdu bu yüzden onu görmüştü azıcık uyursa gidecekti. "Sakın uyuma... çünkü uyuduğunda ben gitmem. Sadece yer değiştiririm.”Mara bu sefer gülmüyordu sesinde tehditkâr bir hava vardı. Kapı kilidi çevrildi Mara geri çekildi ama Elara onu hâlâ hissediyordu tam ensesinde sanki bir şarkı mırıldanıyordu. Kapının gıcırtısı bile Elara’yı tedirgin etti. Ailesiydi gelen. Ailesi konuşuyor, gülüyordu ama o Mara’yı hâlâ ensesinde hissediyordu. Şarkı mırıldanması gitmiş gibi oldu ama kulaklarında hâlâ yankılanıyordu. Kendi kendine “Sadece hayal… sadece hayal…” dedi. "ha-yır" Mara yeniden ortaya çıkmış elleri arkasında ileri geri yürüyordu. "Ailen neden bu kadar çok konuşuyor?" Elara koşarak odasına gitti. Kapıyı kapattı. "NEDEN BENDEN SÜREKLİ KAÇIYORSUN.BEN SENİ KORUMAYA ÇALIŞIYORUM!"Elara başını ellerinin arasına aldı. "Sus artık... sus artık sus..." aklını yitirmek üzereydi. Mara sadece güldü, çünkü bu haykırışlar içinde kelebekler uçuruyordu. Elara ileri geri sallanıyor, sayıklıyordu."Hayır...hayır..." Mara artık kahkaha atıyordu. Elara kendini toparladı, elini yüzünü yıkadı, yatağına yattı, uyuyabileceğinden emin değildi ama denemeliydi. Uykusuna yenik düştü sızıp kaldı.Ertesi gün erkendi. Elara çantasını hazırladı, servise bindi ve boş bulduğu bir koltuğa oturdu. Mara’nın sesini duymamak için elinden geleni yapıyordu; bu yüzden kitabına gömüldü.Ama Mara hemen yanında dikiliyordu. Garip, kulak tırmalayan sesler çıkarıyor, sanki sabrını sınamak ister gibi ona bakıyordu.
