mavi kalbime saplanmış kırmızı oklar varmış gibi hissediyorum kendimi.beynime yazılmış muskalar bir işe yaramıyor.düşüncelerim med cezirler yaşamaya devam ediyor.beni duruşu ve gülüşüyle etkileyen kadın,şimdi avuçlarımda kaybolacak gibi.kaybetme korkusu insana yapacağı en büyük işkence sanırım.vücudun da beğendiğim her yerine bir damla mürekkep bulaşıyor.silinebilir,ben görmem ama onun kalbinde derin izler bırakmasından endişe ediyorum.o gülüşü,o sesi,o göğüsleri,vücudu.allahım;esirge onu ve ona mutluluk nasip et.çünkü onu sadece mutlu etmem belki ona yeter ama bana yetmiyor...
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku





