"Sabahın dördü, ve ben hala uyanığım. Sanırım Tanrı, 'Daha fazla düşün!' diye bir emir verdi." – Woody Allen"

Dünyam Karardı...

Küçücük dünyamın kutsal güneşi, / Gönlümün sokakları karanlık kaldı, / Sen beni terk edip, çekip gidince... /

yazı resim

Seninle aydınlanmıştı, küçücük dünyam,
Terk edip gidince karardı yine.
Gönül bahçemde yetişen, gonca gülleri;
Senin verdiğin ışık beslerdi.
Şimdi hepside boynunu büktü.

Küçücük dünyamın kutsal güneşi,
Gönlümün sokakları karanlık kaldı,
Sen beni terk edip, çekip gidince...

Aşkınla kalbimde kurduğun tahtı,
Bir hırsla kırıp gitmek varmıydı?
Beni zifiri karanlıklara itip,
Kalbimi çalıp gitmek varmıydı?
Yanlızlığa bırakıp, kaçmak varmıydı?

Küçücük dünyamın kutsal güneşi,
Gönlümün sokakları karanlık kaldı,
Sen beni terk edip, çekip gidince...

14/11/2002 Ankara 19.15

KİTAP İZLERİ

Kör Pencerede Uyuyan

B. Nihan Eren

Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön