Gün gelecek,
Eflatun doğduğunu
Göreceğiz güneşin.
Ufuk çizgisinin olmadığını
Görüp,
Sabah kuşlarının
Cıvıltılarını duymayınca,
İnanamayacağız...
Duygular, yerlerini
Bırakacaklar acımasız eylemlere.
Ellerimiz, artık
Uzanamayacak sevgiliye.
Geriye dönmek istesek de;
Yeniden, ufuk çizgisinde
Her sabah gerçek bir
Güneşi özlesek de;
Dönüş, olmayacak
Bir daha geriye.
Bil ki işte o gün,
Yolun sonu sevgilim...
10.10.2003 Ankara 18.45
