Arkamdan bakışlarını bilmem ki!
Döktüğün suları,
Çabuk gel ey oğul!!!
Ana feryadı çıkarda,
"Çabuk gel sevdiğim" gizli çığlığını
duymadım hiç...
Gözünün kenarında,
denizlerden çalınma gibi duran inci,
sarsıntısında dudaklarının depremini,
göstermedin...
Çok bekledim...
Umutlarımı hep taze tuttum.
Boşluksuz, tek bir beyaz sayfa bırakmadan,
kaderimin tüm sayfalarına
kazıdım adını.
Sırattan geçerim, ellerin uzandığında
ya bu yollardan dönmezsem
Bilirsin beni,
tanırsında susarsın
KİTAP İZLERİ
Masumiyet Müzesi
Orhan Pamuk
Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku
