Tütmezdi bacaları isyanın
Dimağ futursuzluktan darmadağın
Keman sesi içli bir saz olmuş
Çığırtan çığırtana
Eğer sitem diyorsan buna
Duygular söylenmez utanır
Sözler isyanın en alt sınırında sıkıştıkça
Aynı duyguları yakalama telaşındayken
Birden açılır pencereler ardına kadar
Bütün çıplaklığıyla
Göz önünde süssüz bir dille
Sadece yalın itirafta
Demek yaşanılanlar aynıymış der
İçsellikte bütünleşenler
..
Kısa sözcüklerde sığıntıdır düşler
Belki leri hep taşır
Hep arayışta beklemesi vardır
Rüyalarda buluşur belki
Bazen bir çiçekle konuşur
Bazen kendiyle
2009/Eylül
