"Umut, iyi bir kahvaltıdır ama akşam yemeği olarak çok hafif kalır." - **Terry Pratchett** (kurgusal alıntı)"

yazı resim

Beni anılarında yaşat!
Seni terk edip gitmişim,
Küfredip kovmuşum gibi değil;
Gözlerinin yine ta içine gülümserken,
Kollarında can vermişim,
Seni son bir kez öpüp,
Bu kez doya doya değil,
Sana kana kana sarılmışım da veda etmişim gibi.
Bir ömür süren doyasıya bir vedanın ardından,
Şehri terk edip aklının bir köşesine yerleşmişim gibi.
Benimle artık içinden konuş en fazla,
Hayalinde yine hep o aynı yerde buluş.
Beni kâğıda dök yetmezse,
Yaz hakkımda aklına ne gelirse
O da yetmezse üç beş damla gözyaşı dök,
Mendilin öpsün artık yanağını benim yerime
Bir gün diner o gözyaşları elbet,
Nasıl olsa ağlayacak başka bir omuz buldun;
Sonra belki de ağlanacak başka birini bulursun.
Ama üzülme, sen de benim kalbimde yaşıyorsun;
İyi insanlarız aslında biz,
Kalplerimiz cennet köşesi,
Cennette kimse değişip yaşlanmaz ki
Bedenlerimiz cehennemde yandı.
Hayallerimiz kalbimizde,
Anılarımız aklımızda kaldı.
Bana kalbinde tek göz bir oda ayır
Ben hep orada kalırım.
Ama şimdi gitmem lazım,
Bırak yeni günlerimiz anılarımızla dolsun,
Artık bu son vedamız olsun.

(24 ‎Kasım ‎2013 ‎‏‎02:34)

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön