Ey çocuk…
Serkeş ve dağınık bir haldesin
Aşikâr ki edep ve adaptan nasipsiz nefessin
Sergilediğin ibretlik ve sefilleştiren zavallılıktan habersizsin
Bir mecliste veya cemiyet içinde bu kadar pervasız ve pişkinlik adına numunesin
Hal muvazenesinden ve edep nimetinden bu kadar nasipsiz kılan bir varlığın müdavimisin
Taaccüp ettiren ve hayâ etmeye davet eden serkeşliğin ne kadar ayyuka çıktığından niçin dert edinmezsin
Hangi vaktin haşyetine gebesin, nefsini ihya etmek için niçin bu kadar istekli ve derbedersin…
Mustafa CİLASUN
