Ne kadar dilsiz kalmışım,
oysa bağırılacak o kadar siyah renk vardı ki geçen günlerde.
Sözüm ona okey dönüyorum,
salaş bir kahvesinde istanbul'un gibi;
el bitiyor ve karıştırılan yeni umutların sesi
tek umuda kalmışım tek tek tek.
Bir el bir defa oynanıyor süre bilemedin yetmiş yıl,
Yani bu giden bir trene bakıp yetişmeye benziyor.
Giden kırklık periyoda bakıyorum,
bir şilt vermek geçiyor içimden ya
eller bitiyor...taş çalsalarda.
Böyle işte ..uyu babam uyu.
Kızın birinin çöpleri değiyor boğaza,
iyi de utanmıyor veselam.
İyi ki tanışmamışım onunla diyorum,
iyi ki evlenmemişim.
Fantazime bak...gülüyorum durduk yere.
KİTAP İZLERİ
Öyle miymiş?
Şule Gürbüz
Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku
