"Kitaplar, uyuyakalıp üzerlerine salya akıttığınızda size asla darılmayan arkadaşlardır." - Terry Pratchett"

Gecenin Koynunda

yazı resim

Sıkar boğazımı görünmez eller,
Sessiz çığlığımı işitmez eller.
Beni kanadına alır hayaller,
Zifir karanlığa dalar bu gece.

Bahtım hala berduş, gönlüm serseri,
Yarıda bıraktı, yüce eseri.
Maziye yollarken güzellikleri,
Ömrümü ikiye böler bu gece.

Uzakta parlayan gümüşten yıldız,
Ne mesafe tanır, ne aşılmaz hız.
Bir kurşun misali hedefte yalnız,
Bularak bağrımı deler bu gece.

Sevda ovasında binlerce kuzu,
Yitirmiş yolunu, banadır nazı.
Hepsi bir ağızdan basar avazı,
Hüzünün sesiyle meler bu gece.

Sabahın kastı var, güneşi doğmaz,
Vuslat bulutundan umutlar yağmaz.
Hasret fırtınası geceye sığmaz,
Karları başıma eler bu gece

Mehmet Nacar

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön