"Gelecek, şimdinin küçücük bir aynasıdır; sadece biraz daha çatlamış ve tozlu." - **Terry Pratchett** (kurgusal olarak)"

Gecenin Son Karanligi ...

Pencereme dikmisim gözlerimi...

yazı resim

Biliyor musun kücügüm?
Su an gecenin son karanligi
Seni düsünüyorum,
Senin icin düsünemediklerimi
Gün ha dogdu, ha dogacak
Pencereme dikmisim gözlerimi...

Deli - dolo bir bosluktayim
Seni hayal ediyorum
Seni aniyorum
Elimde degil kücügüm
Seni seni, kis... kis... Kiskaniyorum.

Seni aradim
Bu son karanlikta
Yoktun evde.
Bos ziller caldi kulaklarimda
Ve sonra resmine baktim
Pas vermedin, surat astin
Biliyorum kizacaksin
Ama elimde degil kücügüm
Seni seni, sev... sev... Seviyorum.
Ve gün dogdu pencereme
Hâlâ seni özlüyorum...

Düsseldorf. 04.03.1992

KİTAP İZLERİ

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön