"Yazmak, bir hayaletle güreşmek gibidir; kazansan bile, kimseye kanıtlayamazsın." - Virginia Woolf (kurgusal)"

Gelmeyeceğim!

Gençliğim ve umutlarımla asılmıştım dallarına. Bir baktım; Gençliğimi ve umutlarımı asmışsın dallarında

yazı resim

Gençliğim ve umutlarımla asılmıştım dallarına.
Sevdamızın bahçesinde
Hiç bir zaman çocuk sahibi olamayacağım için
Yalandan fideler diktirmiştin bana.
Sevgiyle ve saygıyla suladığım fideleri
Gün gelipte gözyaşımla suladığımı görmeyecek kadar
Kendinle meşguldün...

Gençliğim ve umutlarımla asılmıştım dallarına.
Hani gün gelirde güneş açar diye umut etmiştim,
Gel dedin geldim...
Git dedin gittim...
Öl dediğinde, beni öldüremedin...

Gençliğim ve umutlarımla asılmıştım dallarına.
Ben sana ömrümü vermeyi vaad ederken,
Sen kendinin bile inanmadığın bir geleceğe sürüklüyordun beni...
Şunu kabul et dalları kırık ağaç!!!
Hiç bir zaman beni kendinden çok sevmedin!!!
Ve artık beni
İlerisini bile bilmediğin yollarda gözleme...
GELMEYECEĞİM!!!

Gençliğim ve umutlarımla asılmıştım dallarına.
Bir baktım;
Gençliğimi ve umutlarımı asmışsın dallarında. ] ]

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön