Gidişini kutsuyorum
Ve bir ahtapot gibi sarılıyorum bedenine
son kez soluğumu doluyorum soluğuna
ağzını kapatıyorum ağzımla..
öpüşmek diyor kimileri buna..
birazdan gidecek olmana
suanki varlığın kadar inanıyorum...
nefesinin yüzümde bıraktığı su buharına
karışıyorgözlerimden yuvarlanan gözyaşlarım
tehlike arz ediyor bakışların
seni götürecek tren kadar metal, dokunulamayacak
kadar soğuk
Ve çiğnediği raylar kadar dayanıklı, acımasız
Üstelik baht kadar kara bir tren
Gidişinin ardından kusuyorum
"Deniz"den çıkarılmış ahtapopt gibi pörsüyorum
Son kez soluk alıyorum
Ağzımı kapatıyorum elimle
Ve aynı elimi sallıyorum ardından.
İlginçtir...
Veda öpücüğü diyor birileri....
KİTAP İZLERİ
Sırça Köşk
Sabahattin Ali
Sırça Köşk: Yıkılmaya Mahkûm Bir Düzenin Alegorisi Sabahattin Ali, son eseriyle sadece bir öykü kitabı değil, aynı zamanda cesur bir veda ve sarsılmaz bir ithamname
İncelemeyi Oku
