"Bu kadar çok hayranım varken, neden hala bu kadar yalnızım? Ah, evet, çünkü hepsi ölü." - Edgar Allan Poe"

Gidiyor

Odunluktan bozma evi başına Kışın ortasında çöktü gidiyor.

yazı resim

Bitmez çilesini vurmuş sırtına
Garibim boynunu büktü gidiyor
Alaylı baktılar yırtık postuna
Bir sigara daha yaktı gidiyor.

Sade bir vatandaş olmakmış suçu
Evine bir ekmek götürmek düşü
Kaderine birkaç damla gözyaşı
Salladı başını büktü gidiyor.

Yoksulluk bırakmaz düştü peşine
Kuru soğan bile yoktur aşına

İki yavrusu var gözleri yeşil
Birinin adı Aysel birinin Beşir
Çıplak ayaklarla gezer dolaşır
Onlarda kadere küstü gidiyor.

SEZAİ şükreder durur haline
Dokunur garipçe sazın teline
Zengini fakiri kendi yoluna
Umutlu gözlerle baktı gidiyor.

Sezai ARABACI
16 ARALIK 2000
Saat. 22:06

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön