"Yazdıklarım bir gün anlaşılırsa, bilin ki o gün dünya ölmüş demektir." - Franz Kafka"

yazı resim

Gidiyorum

Gidiyorum;
Bu sana yazdığım son şiir
Belki de son yakarı,
Son bir bakış omuzlarımın,
Üzerinden geriye.

Gidiyorum;
Rahat, rahat oturabilirsin,
Kimse sana gözlüğünü tak demeyecek,
Ve sen kimseye naz yapamayacaksın.
Merak etme bende boyunluğumu,
takacağım Hiç ağlamayacaksın,
Bende ağlamayacağım senin için.

Gidiyorum;
Başörtünü dolabın görünmez bir yerine koy.
Hadi bir kere daha tak be Laz kızı demeyeceğim.
Gizli, gizli takıp aynaya baktığını sadece ben bileceğim.

Gidiyorum;
Ne çok severdim CANIM demeyi,
Ne çok hayaller kurmuştuk ikimiz üzerine.
Fallarda mutluluk vardı ama çıkmadı.

Gidiyorum;
Bu sana yazdığım son şiir.
Belkide son yakarı.
Son bir bakış omuzlarımın,
Üzerinden geriye.
Bel ki dur,
Gitme kal dersin diye.

SEHER’İME..______________________

Bu sana son şiirim,
Bilmiyorum bir daha ne zaman yazarım.
Sen bu şiiri yazdığımı bilmeyeceksin

20-08-2007-Pazartesi
Tuğrul Ahmet PEKEL ]

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön