Dönüşün Olmamalı
Ben seni KIRŞEHİR’de bıraktım
Dönüşün olmamalı geriye.
Arama gelme kapıma yollarımız,
Kesişmez bir daha. O gün,
Gülsüz Kırşehir’in öksüz adamını,
Bir daha çıkarmamak üzere,
Gömdüm toprağa baş ucunda,
Bir taş ki, o taşta yazar,
Bir aklı evveldi bu şiirin yazarı.
Güvendiği dağlara kar yağdı.
O yazar sustu Yüreği susmadı.
Ağladı, ağladı, ağladı……..
PRENSE’e…____________________
Bu son şiirim prenses sana.
Dükkan kapandı kepenkler,
indirildi.
17-08-2007-Cuma
Tuğrul Ahmet PEKEL
