"Ben yazmaya başladığımda saat ikiyi gösteriyordu. Bitirdiğimde ise hayatım." - Franz Kafka"

Gitme!..

sana akarken delta oldum, düştüğüm yerde...sular kapladı üç yanımı, ağzımda lav...

yazı resimYZ

iç yakan emir kipi dilimde...neredeysen, orada bekle!..

kımıldarsan, ölürüm...

gece bilmez halimi, duygusuz şey..oysa, nasıl da bakar eğilip yüzüme, yıldız yıldız...her göz kırpışında bir kirpik dökülür yüreğime; gözlerin büyür...yeni doğan bebekler, ölen aşklar gizinde...

ah bu mevsimler!..soyunur giyinir; giyinir soyunur...hamarat gelin devinir günlerinde:)))düğüne giden zamanların çeyiz sandıklarını eşelemek arzusu yatar içimde ya, korkarım!..korkarım çünkü; orada bulacaklarımın hepsi dudaklarındır...

değersem, yakar elimi...

boş ver şiiri; o da ne!..sen bana dokundur kalemi; bak nasıl da bembeyazım, nasıl da harfsizim, cümlesizim, imgesizim...uyaklarımda boşluklar yarattım senin için; haydi dol, bekleme..gözün varsa eğer, güneşliysen, büyüt sevgimi gene...

gitme!..

sana akarken delta oldum, düştüğüm yerde...sular kapladı üç yanımı, ağzımda lav...

iç ve yan geceme!..

öylesine...

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön