"Yazmak, aslında kendime yazdığım mektuplardır; ama neyse ki postacım bazen başkalarına da dağıtıyor." - Umberto Eco"

Gönül Harmanında Çay

Seni harmanladım çayımla bu dem. Gözümde ışıksın gönlümde kadem. Bardağın derunu seninle dolu. Meserrete döner seninle matem.

yazı resim

Seni harmanladım çayımla bu dem.
Gözümde ışıksın gönlümde kadem.
Bardağın derunu seninle dolu.
Meserrete döner seninle matem.

Ayrı bir efsane senin her hâlin.
Her yudum yâdıma gelir hayalin.
Semaver yoldaşım demlik sırdaşım.
Düştüğüm bu hâller senin vebalin.

İhtiyacın yoktur şöhrete üne.
Serilir saçların suyun döşüne.
Damağımı burar çayım seninle.
Yarını yitirdim yol yoktur düne.

Çayımın demine karanfilsin yâr.
Beri gel hırsından çatlasın ağyar.
Dudağına değen bardak olayım.
Beni narin ellerinle sıkı sar.

Gün gelir cihandan ben de göçerim.
Nefesim kesilir ve düşer serim.
Bir cansız hayale sığar hatıram.
Hakkını helâl et helâl et derim.
Ankara,02.10.2010 İ.K

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön