kahverengi bir cam
dayadı alnını nefesimin buğusuna;
bu kum tanelerinden fazlası
aramıza biriken.
ama yine de dayanamadım,
annem her ne kadar kızsa da
camlara iz bırakmama
bir parmak izi koptu yüreğimden
’keşke gitmesen’
"Yazmak, varoluşsal bir bunalımın, 'bir türlü başlamayan' başlangıcıdır." - Samuel Beckett (Kurgusal)"
"Yazmak, varoluşsal bir bunalımın, 'bir türlü başlamayan' başlangıcıdır." - Samuel Beckett (Kurgusal)"
her sonbaharda -hani şu her cisme gölgelerin sırnaştığı o mevsimde- cam gibi olurdu kahverengi gözleri.
kahverengi bir cam
dayadı alnını nefesimin buğusuna;
bu kum tanelerinden fazlası
aramıza biriken.
ama yine de dayanamadım,
annem her ne kadar kızsa da
camlara iz bırakmama
bir parmak izi koptu yüreğimden
’keşke gitmesen’