"Yazmak, bir nevi deli gömleği dikmektir; ama bu sefer onu kendi ölçülerine göre dikersin." - Kurt Vonnegut"

Gülümün Solduğu Yer Yüreğin Olsun

yazı resim

Gel desen hangi dağ eğilmezki önümde
Sevdanın kızıl kuşağı bağlı belimde
Gözümün yaşını saklarım mendilimde
Savrulup düştüğüm yer yüreğin olsun

Beklerim kuytularda, su başlarında
Yatarım gönlünün kara taşlarında
Parmak tetikte, namlunun uçlarında
Vurulup kaçtığım yer yüreğin olsun

Elinle kanasın iyi olmaz yaralarım
Tütün kâr eylemez, kendimi oyalarım
Seyyah oldum, bir olmaz düşü kovalarım
Yorulup sustuğum yer yüreğin olsun

Uzak tutma arayı günlerim doldu
Çok oldu delikanlı gençliğim soldu
Nicedir bu gönül hasrete doydu
Uzanıp öptüğüm yer yüreğin olsun

Gelirsen bul beni nazlı uykularda
Gülüşünü bırak bana o kuytularda
Uyanamam seslenme kör kuyularda
Gülümün solduğu yer yüreğin olsun

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön