"Yarın 11 Mayıs'ta bitiririm dediğim her sayfa, aslında 10 Mayıs'ın ışıltılı bir yalanıydı." **Kurt Vonnegut**"

Gün/eş`le Uyanış

Yorulmadan yürüdün yokuşsuz bir yolundum Ellerinde açmamış tomurcuk bir gülündüm Kurumuş toprağında renksiz pınara döndüm Yığınlanmış dertleri maskeyle yıkıyorum

yazı resim

Gün/Eşle Uyanış . Yaşlarıma bakarak başarınla coşarken Sana biten yıllardan hatalar okuyorum Umutla uğur için ömür boyu koşarken Çizgilenmiş yüzümde pişmanlık dokuyorum . Gözlerimin rengine değişmezdin alemi Kirpiğimin her teli yazgımızın kalemi Bulutlanmış ömründe kederlerle çilemi Yağmur dualarıyla yağdırıp, döküyorum . Yorulmadan yürüdün yokuşsuz bir yolundum Ellerinde açmamış tomurcuk bir gülündüm Kurumuş toprağında renksiz pınara döndüm Yığınlanmış dertleri maskeyle yıkıyorum . Gecenin bir yarısı karmaşalar içinde, Kırlangıç hayallerim mevsimlerin göçünde Sevdiklerim sim olmuş ışıldarken saçımda Sabahlara Gün/Eşle uyanık çıkıyorum
.
21 Mart 2007
Nesrin Göçmen

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön