İçimdeki denizin kıyısındayım .Sahilime çocukluk anılarım vuruyor.Ananemin tamir ettiği oyuncağım,uzun bitmeyen yollar,gurbet, hasret,gizlice döktüğüm gözyaşlarım,sessizliğim,doğduğum şehrin puslu havası,içimdeki kırıklık, bayramlardaki umursamaz görünen hüznüm , hayalî şehirlerimin bildiğim kokusu.çok yorgunum yine, takatim yok. gurbet benim kaderim yine yollar ... devam eden bir döngü bu.Gurbet içinde gurbet .Çocukluktan ölüme kadar....
Güle güle annem ,ne yapalım kaderden kaçılmıyor anladım.Yolun bahtın açık olsun bebeğim...
Elbet birgün dünya sürgünüm de bitecek...
