Eylül'ün şafak yürekli âsi çoçuğu,
Herşey değişmeli'ydi esmer yılların kahramanı
Harcanan tek sen değildin bu kumpasta,
Kaç fidan asıldı darağacında....
Halil'im...
Kalbim mezar,
Bilseydi yataklık ettiğini sana,
Karanlık uykuya dalmazdı;
Ateşböceğini herşeye ragmen
Tutmak için çabalardı.
Sokak sağır
Gece dilsiz
Dönek çarkın dişlileri,
Öğütecekti tâbi ki,
İşine gelmeyince seni.
Çipil kırmızısına çaldı gözlerin,
Yitik bir devrime karıştı sözlerin
Hâla mı eşkiyaydı yüreğin?
Yağmalanmıştı çifte pusuda bedenin.
Hayalin yürüyor karanlığın içinde
Gölgemle kırık-dökük dünyam peşinde...
Artakalanın simsiyah kan,
Kıyılan her parçan,
Dağılıvermişti kaldırıma.
Kucağında küçücüktü yüreğim,
Kavrayamazdı bu kadar entrikayı,
Tutunduğum parmakların,
Dökülünce kül kül...
Ağıt bile yakamazdım sana,
Kanardı ancak Gül!
Bu cinayetin failleri,
Bulanık puslu camın ardında,
Gri çalkantıda...
Yoldaş diye kandığın
Öylesine baktı ardından
Kahpelik kefenini sarar mi ki usulca?
