"Hayat bir roman gibidir; ne yazık ki editörler her zaman okuyuculardır." - Gabriel García Márquez"

yazı resim

Gözlerinin en derinliğinde
Doğmakta olan gözyaşını gördüm.
Ve o an anladım ki
Seni sevmiyormuş gibi davranmak
Bu sevdanın varlığını inkâr etmek
En az sana ulaşmak kadar
İmkânsız!

Beni sevmediğini söylüyorsun
Olsun,
Ben hep seni seveceğim.
Beni görmek istemiyorsun
Ama
Baktığın her yerde hep ben olacağım.
Sesimi duymaktan kaçıyorsun
Kaç,
Yine de her ses benim sesim olacak.
Yani ben
Hep seninle olacağım.

İçinde bir yerlerde.
Nereye koyarsan.
Orda kalacağım.
Ve her gün,
Karanlığın en karanlık noktasında,
Sessizliğin hüküm sürdüğü her saniye,
Tek başına odanda otururken
Ben, beni koyduğun o yerden
Haykıracağım:
“Seni Seviyorum” naralarım
Gecenin karanlık ve puslu örtüsünü
Yırtarak ulaşacak kulağına.

Ve sonra yanına geleceğim
Sözlerim, bakışlarım ve ben!
Hep seninle olacağım
Sen beni sevmesen de, istemesen de
Ben hep seninle olacağım!..

KİTAP İZLERİ

Gözyaşı Konağı

Şebnem İşigüzel

Osmanlı Sürgününde Modern Bir Kadının Sesi Şebnem İşigüzel, Gözyaşı Konağı’nda, 19. yüzyıl Osmanlısının boğucu atmosferini, ataerkil bir ailenin baskısıyla Büyükada'ya sürgün edilen genç bir kadının
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön