"Herkes bir roman yazabilir, ama kaç kişi yazdığı o romanı okuyup da hâlâ kendi zekasına güvenebilir?" – Dorothy Parker"

Hıçkıran Gönlümü Geceler Avutamaz…

yazı resim

Her gece delinen uykularımın sebebiydin
Kör bir karanlığın içinde hayalini nerdeydin
Kalbim hızla çarparken bile sen uykunlaydın
Kan ter içinde kalırken koşarım sana doğru

Hıçkıran gönlümü geceler asla avutamaz
Kapıldığı sevdanın kadrinden kurtulamaz
Uzatırım yorgun kollarımı kimseyi bulamaz
Kahrımla yoğrulurum yar bunu anlamaz

Sanki yanardağ misali yüreğim kor saçar
Azalan ümitlerimi bir hınçla tavına palazlar
Bitmesin hiç umudun, yüreğinde ki aşkın
Kavuşmasan da sevdana yar duymasa da

Sana bir sitemim yok dertleniyorum işte
Seni enteresan etmese de ilgilenmesen de
Kendini gizleyip bir nebze güvenmesen de
Halim bu sen uykundan taviz vermesen de

Ha ne olur sevmesen de şefkatini esirgeme
Lisanı halinle yüreğime hançerini hiç gömme
Tavır alıp münasebeti kesme bunu düşünme
Özlemesen de merakın eşiğinden sen inme

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön