"Hayatta iki şeye güvenebilirsin: kahveye ve bir yazarın 'son taslak' dediği şeye." – Neil Gaiman"

Hoşgeldin İlham Perim!

seviyorum şiirimi.

yazı resim

Anlam kattın bir gün
Mecali kalmamış tüm dizelerime.
Bir başka sevdi dizelerim beni,
Göz kırpıp,geçtiler yanımdan
Ben de küçük bir öpücük kondurdum alınlarına.

Sonra gelip geçti bir zaman,
Yıprandı tüm kelimelerim
Yavan bir tad bırakmaya başladı dillerde
Hareket vaktinin geldiğini anladığım an
Bir el sallayıp öylece uğurladım
Aslında zor geliyordu onlara
Vakti geldiğinde kullanılmış bir eşya gibi atılmak
Kırgındılar bana söylemeseler de
Ama gerekti gitmeleri.

Elveda deyişimin ardından,
Fütursuzca bir bekleyişe daldım
Getirecekti bana ilhamımı biri,
Beklerken başladı apansız bir yağmur
Oturdum cam kenarına
Başladım seyretmeye yağmuru
Ürkek bir yağmur damlası tık tık etti pencereye
Usulca aldım içeri,
Hoşgeldin dedim ilham perim,
Hoşgeldin!
]

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön