HURDACI UĞURUN İSYANI
Yaşamların tükenmiş kelepçeli acısıyım
Tenimden tanrılar geçer uğultuyla
Kesik bir yalnızlığı gözlerine mil
Çeker gibi yaralı oturur isyanlara
Öfkem yenilgim rezilliğim
Sinen bir kor gibidir üstüme
Uzadıkça yollarım yılanlar misali
Metruk evler gibi yaşardı
Bu çürük akşamların koynunda
Ne yapsa hüzün tüterdi yüzünden
Böyle uykusuz nice trenler gibi
Gelgelelim günler yarasa gibi
Çığlık atarak yerleşiyor cebine
