Sobalı bir odada geçti kışlarım
Gaz lambasında iki gözdü bakışlarım
Uzun uzun tarardı
İnci taneleriyle oynamak kadar güzeldi,
Annem için örgülü saçlarım.
Sevgi mutluluktu, tüterdi bacamızdan
Karışırdı bulutlara
Yağmur olurdu bulutlar,yepyeni umutlara
Çocuk ruhumuzdaki şarkılardan kahkahalara
Sonra şimşekler çakardı
Korkardık
Silah sesleri uzaktan boğuk
Kimbilir kaç yıldız kayacak
Endişeler belirgin, sokaklar karanlık ve soğuk
Dağ havasına alışmış bedenler ürkek
Bilinmez ki yaşandıkça acının
Yürekte nasır tutması gerek.....
