Mütemadiyen

Mevsimler
Birbirine inat renklerle
Geçip gidiyor önümden
Deniz dalgalanıyor
Kuşlar salına salına
Göç hikayesi yazıyor gökyüzünde
Kısa bir tebessüm
Yağmur damlası gibi vuruyor yüzüme
Çocukça ve özgürce umutlanıyor
Sonra ışıklar sönüyor
Bir kadın beliriyor sahnede
Kalbimin orta yerine
Bir ok saplanıyor
Acıtıyor ruhumu mütemadiyen