bende bir yara
iki kere iki yalnızlık.
uçuşkan kelimelerden daha kaçkın sevgili
kış ortasında yağan kar gibi bilindik.
bozkırları aştımdı oysa
harlarına tutuk dikenine inat
dallarına tutundumdu alıçın
pembe kaftan dikecektik hüznüne, ne oldu?
yıldızlara kaçacaktık gizlice, ne oldu?
buralar boran şimdi,
yaktın, yıktın
sonra sindin derinlere, ne oldu?
bozkırda,
tüm tren rayları birleşirmiş ufukta
yanılgı.
uzaklaşan, küçülürken gözlerde
büyür iki kere iki yalnızlık
