"O kadar çok şey öğrendik ki, birçoğu yanlış çıktı." - Mark Twain"

İlk Gülücük - 36 -

yazı resim

Hasretin aşkın sevginin...
Doruklarında bir ben...
Ne bir ses ne bir şey?

Ne bu,nedir,ne oluyor?
Neyin var aşkım?
Hasta mısın?

Evet hastasın...
Dedin en sonunda..
Umutsuz bir hastalık.

Eyvah bana eyvah!
Ben ne yapacağım şimdi?
Gelemem sana.

Ama istersen?
Gelirim
Gelemiyorum.

Kalbime bıçaklar batıyor
Ciğerim tükeniyor
Evet ciğerim.

Havasızım...
Nefessizim sensiz...
Oy Müfide Decdeli.

Yollarına dikenler sarılmış yine!
Ağzını bıçak açmıyor...
Düşün ve yaz.

Evet o yaz...
Sıcak mı sıcak...
Ebedi gittin işte.

Ciğerim yandı...
Ciğerim nefessizdi...
Bıçaklar batıyordu kalbime.

O hala hep sana...
Yaralı,sana ait...
Sana ayarlı.

Sensizliğe...
Dayanabildiği kadar...
Dayanacaktır.

Seninle olmak isterdim aşkım
Seninleyim işte...
Güle güle.

Sonra bir yerde..
Belki yine...
Merhaba.

18.07.2008.İzmir.
Müfide DECDELİ.

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön