"Yazmak, aslında ölmek için bahane üretmektir; çünkü yaşarken yazamazsın, yazdıkça ölürsün." — Franz Kafka"

yazı resim

Tavrın nicedir kuğuları andırıyor.
Bir gül düşüyor dudaklarından yarısı alev.
Gözlerin İstanbulu kıskandırıyor.
Düşlerime giriyor hayalin.
Hasretin şeceresini bana sor.

Siyah beyaz bir fotoğraf suskunluğu dilimde.
Elimde zambak misali açan elin.
Kopan filimde gözlerin kayboluyor.
Hayalimde İstanbul gözlerin oluyor.

Erguvanlar efsane mi gerçek mi?
Nedim nigahban makamında,
Şehr içinde olmayan dilberi vasfediyor.
Nice gazeller düşüyor sonbaharın kollarıa
Bahar oluyor hayalinla gülüyor erguvanlar,
İstanbul gözlerinde eriyor

Bir firuze sabah oluyor şehirde.
Seni öykünüyor günün tazeliği.
Çiy damlası düşen güller üşüyor.
Düşüyor yokluğunda istanbul,
Sinemi hasret istila ediyor
15.09.2012 İ.K

KİTAP İZLERİ

Kendi Işığına Yürü

M. Kemal Sayar

Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön