"Yazmak, aslında ölümü oyalamaktır, ta ki o da sıkılıp gitmeye karar verene kadar." – Franz Kafka"

İzin Ver de Öleyim Gardiyan

Karanlıkta; kaybolmamak için bu gece, sana sarılıyorum sımsıkı.. limanına sığınıyorum sevgili.. izin ver! ........... şimdi nemli gözlerene bakıyorum da delice, anılarım akıp gidiyor göz pınarlarından, acemi! kaldırımlar ıslanıyor, ağlıyor.. anılar kan kırmızısı, semaya varıyor çılgınca..

yazı resim

Karanlıkta;
kaybolmamak için
bu gece, sana sarılıyorum sımsıkı..
limanına sığınıyorum sevgili..
izin ver!
...........
şimdi nemli gözlerene
bakıyorum da delice,
anılarım akıp gidiyor
göz pınarlarından, acemi!
kaldırımlar ıslanıyor, ağlıyor..
anılar kan kırmızısı,
semaya varıyor çılgınca..
...........
buzul ellerine dokunuyorum korkarak..
itiyorsun!
buruşuk bir mendil gibi düşüyorum yere..
kirleniyorum, kirletiyorsun..
..........
kirpiklerin demir parmaklıklar arası..
ben bakışlarının arkasında
bir garip mahküm..
ışıksızım,
güneşsizim,
susuzum..
sana mecburum,
anla!
..........
bu yürek taşıyor bedenden..
dayanılmaz!
ya bir avuç suyunla can ver..
ya da;
izin ver, öleyim gardiyan!
izin ver de öleyim!
izin ver!

04/01/2006 (******=*****)

KİTAP İZLERİ

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön