"İnsan, aynaya bakarken gördüğü yüz kadar olgunlaşır, ne eksik ne fazla. Gerisi makyaj." - Oscar Wilde (kurgusal)"

yazı resimYZ

Gönlüm bir tavazu kalesi,
Ezip gecilir hep yeşilim,
Direnmez yüreğim ihanete,
Ram olur bedenim.
Sonsuz...

Sanırlarki nal dibi,
Her öğün ezilen toprağım,
Adanmışlığım acıya,
Duyulmaz ki tufanım.
Çillenir kahır deryasında kara tohumum;
Hatırsız...

Yaram; tuzunda yoğrulur denizin,
Köpük köpük dalgasında kanarım.
Kırılır kolıum kanadım,
Savrulur bedenim evrene;
Gönyesiz...

Sabahsız düşler içindeyim,
Gökyüzünde yıldız sönmüş.
Biraz ışık bulsam dolunaydan,
Sıcak gülüş görse gözlerim.
Bir damla da huzur çalsam bulutlardan;
Kahırsız ...

Yağmur yıkasa benliğimi,
Yıkılsa kum kalelerim,
Çıksam kayıplardan,
Ben benim olsam.
Güneşe doğsam;
Sorgusuz...

Kader;
İncitmeden öp yüreğimden;
Kedersiz...

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön