Çaresiz kaldım.
Bu nedenle, ne kendimi, ne başkalarını suçladım.
Umut etmeyi hiç bir zaman boşlamadım.
Ve sabırla bekledim hiç yılmadım.
Güneşin karanlığıma doğuşunu bekledim.
Korkularımın yok oluşunu izledim.
Öyle anlar geldi ki öldüm de dirildim.
Pestilimi çıkardılar ama yine de pes etmedim.
Kahraman olmayı ben hiç istemedim.
Ama karşıma çıkan zorluklara göğüs germeliydim.
Sonunda başarılar hırs verdikçe mutluluğu kaybettim.
İnan ki figüran olup mutlu kalmayı yeğlerdim.
