"Bana bir kitap verin, bir de kahve; geriye kalan, sadece bir illüzyon." - Virginia Woolf (kurgusal)"

Kal Diyebilseydin

Anlıyamadım benmi suçluyum? / Anlatamadım mı? sana olan sevgimi.. / Tutuştum yandımda sensiz her gece / Gözyaşlarımla söndürdüm kalbimi / Her gün her dakika özledim seni / Dinmedi kederim senin yanında bile / Sustum hep gözlerine baktığım zama

yazı resim

Anlıyamadım benmi suçluyum?
Anlatamadım mı? sana olan sevgimi..
Tutuştum yandımda sensiz her gece
Gözyaşlarımla söndürdüm kalbimi
Her gün her dakika özledim seni
Dinmedi kederim senin yanında bile
Sustum hep gözlerine baktığım zaman
İsyan eden kalbimin çaresizliğiyle
Oysa neler düşünürdüm sen yokken
Neler söylemek isterdim kavuşunca
Ayrılık saati gelince ben biterdim
En kötüsü beni koyup gitmendi
O öyle bir yanlızlıktı ki anlatılmaz
O öyle bir çaresizlikti ki inanılmaz
Hep yarım kalmış heyecan hazlar içinde
Gözlerimde büyürdü kısa mesafeler
Ama çok yakında sevgilim....
Bütün teselliler uzakta kalacak
***
Çiçekleri solacakmı? aşk bahçemizin
Ne olurdu saadetlerin en büyüğünü
İşte ellerimde al diyebilseydin
Biliyorsun değilmi? asla gitmezdim
Benimsin kadınım KAL!! diyebilseydin...

Gülay Atilay

18 Ağustos 2000

KİTAP İZLERİ

Ölümden Uzak Bir Yer

Kerem Eksen

Aile Kâbusunun Felsefesi Kerem Eksen, "Ölümden Uzak Bir Yer"de sıradan bir ailenin, açıklanamaz bir olayla nasıl varoluşsal bir krize sürüklendiğini incelikli bir dille anlatıyor. Ebeveynliğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön