terkedilmiş bir Rum evi kadar yalnızdım Trilye'de
nesi kalırsa sebil bir yüreğin
kitabesinden başka / oydum
üşüyordum / kar yağıyordu zambaklara
kar tadı içim...
seni çizdim gezdiğim sokak duvarlarına
bir ikon'un acılarına nakışladım kendimi
her seferinde - en çok - gözlerini aradım
kuşkulu bir ölüm beklerken beni
kendi sesimde...
aykırı dize bendim yaşamda / uyaksızdım
filler mezarlığına giden yolun başlangıcında
tarih koymuştu beni oraya
hangi kesitten baksanız görürdünüz
tarih kadar yalnızdım Trilye'de...
oradaydınız oysa / görmediniz
bir saat kendi sesini dinliyordu
kar yağıyordu zambaklara
üşüyordum...
