Artık;
Ne sabahları seviyorum,
Sensiz uyandığım için.
Ne de akşamları,
Yapayanlız kaldığımdan.
Gecelerden nefret ediyorum,
Kendimi, sensiz bıraktığımdan.
An kalmadı işte,
Kendimden nefret etmettiğim.
Sensiz bıraktığım için, kendimi.
Nefret ediyorum kendimden.
Suçlu benim,
Cezamıda ben vermeliyim...
Kırdım kalemi,
Umut olmayınca, temyizi de yok artık...
Yok ol......
KİTAP İZLERİ
Öyle miymiş?
Şule Gürbüz
Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku
