Artık;
Ne sabahları seviyorum,
Sensiz uyandığım için.
Ne de akşamları,
Yapayanlız kaldığımdan.
Gecelerden nefret ediyorum,
Kendimi, sensiz bıraktığımdan.
An kalmadı işte,
Kendimden nefret etmettiğim.
Sensiz bıraktığım için, kendimi.
Nefret ediyorum kendimden.
Suçlu benim,
Cezamıda ben vermeliyim...
Kırdım kalemi,
Umut olmayınca, temyizi de yok artık...
Yok ol......
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
