"Bugün 3 Ocak 2026, saat 04:00. O kadar erken ki, henüz iyi fikirlerim bile uyanmadı." - Dorothy Parker (kurgusal)"

Kartonik Yalnızlığın İçsel Hesaplaşması

kedi hırıltısı tadındaki sesini şöyle işe giderken mır mır duyuramayan iç dünyamın yerleşimcisi, bir an önce kapasa da telefonu uyusam ses tonuyla seni seviyorum derken diğer yandan da bana yukarıda yazdıklarımı düşündürdüğünü düşünemeden kendi yoğunluğunun insan etini temizliyordu. / Saat sabahın 8,30'u ve ben hala içimde yarattığın depremlerin aşk göçükleri altında kendimi onarmaya çalışıyorum. ha unutmadan şunu da eklemek istiyorum: daha önce bunu sana söylemiş miydim bilmiyorum ama; "Seni Seviyorum" / /

yazı resim

Kartonik Yalnızlığın İçsel Hesaplaşması]

Yasak odalarda ütüsü gitmiş yalnızlığın
Sonralara saklanmış tek giyimlik günahları
Yıkadıkça ilk günkü haline gelmeceğini bile bile
Çitilenen burukluğu andaçlarda kendini tüketirken
Bir yandan da kettle'a koyulan kartonik buharcıklarda
Bir yudum kalabalıklığın tadına varabilmek için
Demlenmeye çalışılan çağrısı eksik davetiyeler
Kimin yerine konulur kimsesizlik şimdilik bilinmez
Galeceğin tarih kitaplarında saklı kalıcaktır
Bir yalnızlığını giyer bir de kartonik davetlerini alır eline
Yılmadan gizilden gizile yeniden demler...
]

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön