Bir düşünce ikliminin denizinde
Kız kulesi yavaşça geçer gözümün önünden.
Suyun masalına gömülür bakışlarım
Günün eşiğinde Gün/eşini beklerim
Belki bir şiirdi doğmaya çalışan boğazın koynunda
Katlettiğim bir şiirdi gökyüzüme yağan
Hiç tanımadım seni İstanbul
Savaş açtım seni hatırlamaya.
Eş/izimdir belki beni sana götüren
Bilmem kaçıncı boyutta seni düşünen.
