"Yapay zeka geliştikçe, insan zekasının ne kadar yapay olduğu gerçeğiyle yüzleşmek zorunda kalacağız." – Douglas Adams"

Kendimi Farkediyorum...

Bir aniydi sadece..

yazı resim

Karanlik odamin bir kösesinde yere oturmus ve gozlerim kapali bir sekilde düsünüyorum.. Butun isiklari kapattim, karanliktan korktugum halde..‘’Bos ver karanlik olsun’’ diyorum sessizce, nasilsa icimdeki karanligi hic bir sey aydinlatamaz… Gökyüzünde ki yildizlar bile gülümsemiyor siyaha bürünmüs yüregime..

Dinledigim sarkidan olmasi gerek, agladigimi farkediyorum...
Odam buz gibi soguk.. Titriyorum, ellerimi isitmaya calisirken..bir yandan da gözlerimden akan yaslari siliyorum.. ‘’Ne tuhaf ‘’ diyorum icimden..
ilk kez göz yaslarimin sicakligi dikkatimi cekiyor. Megerse kendimi hic farketmemisim bugüne kadar ..Bana ait ne varsa aslinda bana ait degilmis,

Hayatim boyunca tereddütlerle yasadigimi farkettim bu gece.. ,hic bir zaman emin olamadigimi, ne kendi duygularimdan ne etrafimdaki insanlardan.
Yasamis oldugum her günü, yalnizca kendime sorular sormakla gecirdigimi..

Sonra yoruldugumu farkettim, kendimle hep bir celiski icinde olmaktan.
Kizdigimi, icten ice üzüldügümü, ve bu sefer kendimden kactigimi…
Aslinda gercekleri görmemezlikten geldigimi

Ayaga kalktim ve penceremin caminda yansiyan yüzümü izledim bir süre..
Taniyamadim kendimi, bir yabanciya bakiyormus gibiydim..
Yillarin biraktigi izlerle beraber ilk kez yüregime baktim bu gece,,
anladim ki ben en cok kendime haksizlik etmisim.. !

Simdi gercekleri görme zamani.. Tüm isiklari kapattim, artik karanliga aitsin.. yazdigim yazilari tek tek yakiyorum.... Ve ardimda biraktigim seni sana birakiyorum.. ‘’ bundan buyuk ceza olamazdi’’ diye icimden gecirirken, bu son sayfanin da digerleriyle birlikte yanmasini bekliyorum..

Hafiften calan müzik düsüncelerimi bölüyor.. ve kendimi müzigin derinligine birakiyorum.. Odam hala karanlik, ellerim soguk.. bir tek göz yaslarim üsümüyor.. sicakligi tenimi acitmaya devam ederken… Susup sadece dinledigim sarkinin son bolümünü yüregime yaziyorum..

Zaman sadece birazcik zaman..
Kizginligim yalnizliktan korktugumdan
Bilirsin karanliktan da ürkerim cocuklar gibi
Isiklari hep yakarim bu korkudan…

Gidiyorum bütün asklar yüregimde..
Gidiyorum kokun hala üzerimde…

Sana korkular biraktim bir de yeni baslangiclar..
Bir kendim bir ben gidiyorum...!!

Sezen aksu..

Seher. Y.

KİTAP İZLERİ

Cumhuriyet'in İlk Sabahı

Şermin Yaşar

Cumhuriyet'in Şafağında Bir Çocuğun Adımları Tarihin büyük anlatılarını, savaşların ve kuruluşların destansı öykülerini kişisel ve dokunaklı kılmak edebiyatın en zorlu görevlerinden biridir. Şermin Yaşar, "Cumhuriyet'in
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön