Küçük bir çocuğun,
Sımsıkı elinde tuttuğu
oyuncağı,
Ve düşlerinde yaşattığı,
bayramlıkları gibi,
Rengarenk hayalleri vardı...
Gün geldi, sustu yürek,
Gün geldi, soldu mevsimler,
ve gün geldi ağladı gökyüzü,
Gün geldi yumdu gözlerini çocuk,
Yeni yepyeni rüyalara....
Ve gün geldi büyüdü çocuk,
Oyuncaklarını kaybetti zamanda,
Ve bekledi bayramları,
Tıpkı çocukluğundaki gibi,
Bekledi!
Yüreği soğuk, yüreği ayazlara köprü,
Yüreği yangın yerlerindeki mahşer gibiydi,
Sustu çocuk.. Kapattı gözlerini,
Artık ne gülen yüzü,
Ne de oyuncakları vardı, elinde tuttuğu...
Keşke dedi kısık bir sesle, keşke,
Hiç büyümeseydim....
KİTAP İZLERİ
Pia Mater
Serkan Karaismailoğlu
Zihnin Labirentlerinde Bir Gerilim: "Pia Mater" Bilim ve edebiyatı bir araya getirme çabası, çoğu zaman bir tarafın diğerinin gölgesinde kalmasıyla sonuçlanan riskli bir girişimdir. Bir
İncelemeyi Oku
