"Tanrı'ya şükür ki dünya yuvarlak; böylece her zaman bir 'köşe dönme' ihtimali var, değil mi?" – Oscar Wilde"

Keyfe Keder Olmaya

yazı resim

Yakıyorum sobamı..
Yok öyle...
Düğmeye basmakla değil.

Ben eski usullerdeyim
Ne desen değişemem
Odunun alevini görmeliyim.

Hıtır pıtır..
Sobadaki çırpıların...
Sesini duymalıyım yanarken.

Korlar oluşacak birazdan
Üstelik gece...
Keyfim yerinde.

Açıp sobanın kapağını..
Işığı kapatacağım
Korların ışığı ile aydınlanacağım.

Nerede mangalım?
Olsa ateşi ona koyardım..
Bulamıyorum.

Kimbilir nerede?
Aslında..
Hiç.

İhtiyacım yok!
Ve ya..
Öyle demek.

Lazım elbette
Şu halde..
O halde.

Ne ya hu ?
Ne ne ne!
Isındıkca ben de.

Adam sen de.

25.11.2008.İzmir.
Müfide DECDELİ.

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön