terk edilmiş bir sevgilinin
gözyaşları gibi yakmıştı içimi
bakırköy..
tuzlu ve sessiz..
sanki kupkuru bir çukurdu
anılarımda bıraktığın deniz
sokaklar sahipsiz..
ve bir tek istanbul anlamıştı beni
çünkü tıpkı benim gibi
o da sensiz..
kimsesizdi..
