Kumdan Kale

Denize sıfır hayallerle büyüttük biz aşkı
Saf iki çocuktuk
Aşkı kendimize kaleye çevirirken
Dokunulmaz olacağımızı sanıyorduk
Pembe diye anlatıyorlardı aşkın rengini
Bize hep mavi olan kısmı düştü
Uçsuz bucaksız dedik
Beğendik koynumuza aldık
Derinliğide varmış meğer
Bilmiyorduk
Çırpındıkça battık
Soğuk gecelerde oluyordu elbet
Yağmurlu gün batımlarıda
Ama herşeyi yerinde sevmeyi biliyorduk biz
Güneşsiz günleri sahiplenmeyi öğrendik zamanla
Hatta alacakaranlıklarıda
Aşkta herşeyden biraz olsun istiyorduk
Kovalarla küreklerle çakıltaşları taşıdık kumlarımıza
Güneş fazlaca yaktığında
Şekil vermek zorlaştığında hayallere
Gözyaşlarımızla ıslatmayı denedik her bir taneyi
Oysa maviydi zaten aşk
Bir adım uzaktı serin sular kovalarımıza
Bir sıkımlıktı hayallerimiz
Maviydi işte varmı ötesi
Mavi ayrılıktı hep anlatılan hikayelerde
Pembe diye anlatıyorlardı aşkın rengini
Bize hep mavi olan kısmı düştü
Biz iki saf çocuktuk
Ayrılık oyununda
Aşkı kumdan kaleye çevirmeye çalışan
Birleştirdiği her kum taneciğine
Ayrı bir gözyaşı saklayan...