Gecenin rengini kıskanmış lâle.
Bürünmüş simsiyah ipekten şala.
Bağrında ateşten yarası hare.
Verir bu hâliyle güle velvele.
Çinide ayrı renk, sakta ayrı renk.
Vazoda ayrı renk parkta ayrı renk.
Her duruşu yakar farklı bir ahenk.
Remz olur siması güzelliklere.
Değer tenine su orda çiy olur.
İncelik süzülür onda huy olur.
Bakanlar lâleye sevdayı solur.
Pelesenktir adı zaten dillere.
Ne ölçüye sığar ne endazeye.
Özünde güzellik olmuş usare.
Her renginde farklı tonda hikâye.
Lâle hep yakışır efsanelere.
Ankara,18.04.2008 İbrahim KİLİK
