"Yazmak, bir yazarın kendi zihinsel kabızlığını dünyaya bulaştırmasının en kibar yoludur." – Gustave Flaubert"

yazı resim

Lise"nin son cuması!

Yollardan,
bir uçurum orkidesinden gelen
Suskunluktu;
duyduğum çığlık...
Şiirime gelmek isteyen o yolcu ,
Yüzümdeki istasyon ayyaşlarına güzelliğinin
Adresini sordu.
Cevapsız kalan sorular
İlk defa anlam kazandı gözlerinde!
Bütün çiçeklerin zamansız açtığı
Bu başka dünya mevsiminde
Aşık olanların anlayabildiği şarkıları
Sarhoş notalara sarılarak,bağırarak söyledim ona.
Herkesin güldüğü türküme
Bir tek o ağladı.
Eğer ağlamasaydı;şiir kitapları
Bir darbe sabahında yakılmalıydı.
Gri günlerime yağan yüzünü biriktirdim çantamda.
Her baktığımda büyüyen
Her ağladığımda gülümseten yüzü
Küçük ülkemin bayrağıydı.
Ben onu gördükçe lise sonun son cumasında
Ağlayanbir çocuktum...

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön