"Bazı yazarlar o kadar derine inerler ki, okuyucunun yüzeye çıkmak için tekne tutması gerekir." – Dorothy Parker"

yazı resim

Gülşenin en asil en taze dilberi,
Bir ağacın gövdesine inip,
Gözünü dünyaya açtığından beri.
Bulutların yere değer kirpikleri.
İşvesi yakmadı ki kimleri,
Bakışında fethin rükünleri.
Gönlümü fethetti o yüzden mavi gül.

Rengi s/üzülmüş gelmiş periler ülkesinden.
Seçilir nazından, cilvesinden.
İz kalmış denizlerde busesinden.
En sıcak öpüşlerin usaresidir mavi gül.

Gülünce, mavi mavi açar sema.
Girer mavi feracesiyle her gece rüyama.
Efsane efsane salınır mavi gül.

Durur o açtığında an.
Maviye keser baştan başa zaman.
Dökülür renklerin öyküsü yapraklarından.
Anlatmak isterim de anlatamam.
Gönlümü sele veren tufan mavi gül.
Ankara,30.05.2008 İ.K

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön